مصرع دوم · شماره 10چو بیند کسان بر شکم بسته سنگشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.7پسندی که شهری بسوزد به نار#8وگرچه سرایت بود بر کنار؟#9بجز سنگدل ناکند معده تنگ#10چو بیند کسان بر شکم بسته سنگانتخابشده11توانگر خود آن لقمه چون می خورد#12چو بیند که درویش خون می خورد؟#13مگو تندرست است رنجوردار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 10 از «حکایت» است.سطر پیشینبجز سنگدل ناکند معده تنگ→سطر بعدیتوانگر خود آن لقمه چون می خورد←