مصرع نخست · شماره 11توانگر خود آن لقمه چون می خوردشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.8وگرچه سرایت بود بر کنار؟#9بجز سنگدل ناکند معده تنگ#10چو بیند کسان بر شکم بسته سنگ#11توانگر خود آن لقمه چون می خوردانتخابشده12چو بیند که درویش خون می خورد؟#13مگو تندرست است رنجوردار#14که می پیچد از غصه رنجوروار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 11 از «حکایت» است.سطر پیشینچو بیند کسان بر شکم بسته سنگ→سطر بعدیچو بیند که درویش خون می خورد؟←