مصرع دوم · شماره 10پراگنده گردانم از جای خویششاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.7ز رحمت بر او شب نیارست خفت#8به ماوای خود بازش آورد و گفت#9مروت نباشد که این مور ریش#10پراگنده گردانم از جای خویشانتخابشده11درون پراگندگان جمع دار#12که جمعیتت باشد از روزگار#13چه خوش گفت فردوسی پاک زاد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 10 از «حکایت» است.سطر پیشینمروت نباشد که این مور ریش→سطر بعدیدرون پراگندگان جمع دار←