مصرع دوم · شماره 14که زنار مغ بر میانت نبستشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11تو را آسمان خط به مسجد نبشت#12مزن طعنه بر دیگری در کنشت#13ببند ای مسلمان به شکرانه دست#14که زنار مغ بر میانت نبستانتخابشده15نه خود می رود هر که جویان اوست#16به عنفش کشان می برد لطف دوست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «حکایت» است.سطر پیشینببند ای مسلمان به شکرانه دست→سطر بعدینه خود می رود هر که جویان اوست←