مصرع دوم · شماره 46هنوزش سر رشته داری به دستشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.43مکن، دامن از گرد زلت بشوی#44که ناگه ز بالا ببندند جوی#45اگر مرغ دولت ز قیدت بجست#46هنوزش سر رشته داری به دستانتخابشده47وگر دیر شد گرم رو باش و چست#48ز دیر آمدن غم ندارد درست#49هنوزت اجل دست خواهش نبست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 46 از «حکایت» است.سطر پیشیناگر مرغ دولت ز قیدت بجست→سطر بعدیوگر دیر شد گرم رو باش و چست←