به چشم نیک نگه کرده ام تو را همه وقت

نظر دریغ مدار از من ای مه منظور

که مه دریغ نمی دارد از خلایق نور

چرا چو چشم بد افتاده ام ز روی تو دور

تو را که درد نبودست جان من همه عمر

چو دردمند بنالد نداریش معذور