چو باد صبح که در گردش آورد ریحان

عوام خلق به انگشت می نمایندم

من از تعجب انگشت فکر بر دندان

امید وصل تو جانم به رقص می آرد

ز خلق گوی لطافت تو برده ای امروز

که دل به دست تو گوییست در خم چوگان

چنانکه صاحب عادل علاء دولت و دین