خون شد دل ریش از اشتیاقت

بنشینم و صبر پیش گیرم

دنباله کار خویش گیرم

باری بگذر که در فراقت

بگشای دهن که پاسخ تلخ

گویی شکرست در مذاقت

در کشته خویشتن نگه کن