این دل آلوده به کارت گواست

روی و ریا را مکن آئین خویش

هرچه فساد است ز روی و ریاست

شوخ تن و جامه چه شوئی همی

پای تو همواره براه کج است

دست تو هر شام و سحر بر دعاست

چشم تو بر دفتر تحقیق، لیک