ز ادب پرس، مپرس از نسب و ثروت

دیگر آندل نشود جای کس دیگر

روح زد خیمه دانش، نه تن خاکی

خضر شد زنده جاوید، نه اسکندر

ز هنر گوی، مگوی از پدر و مادر

مکن اینگونه تبه، جان گرامی را

که بتن هیچ نداری تو ز جان خوشتر