مشتریهاست برای گهر کانی

گر توانی، به دلی توش و توانی ده

که مبادا رسد آنروز که نتوانی

خون دل چند خوری در دل سنگ، ای لعل

گر چه یونان وطن بس حکما بودست

نیست آگاه ز حکمت همه یونانی

کلبه ای را که نه فرشی و نه کالائیست