به سرچشمه جان، شکسته سبوئی

بسیجی کن اکنون که خود در میانی

ز روز نخستین همین بود گیتی

تو نیز از نخست آنچه بودی همانی

به میخانه تن، ز دردی کشانی

بدوک وجود آنچنان کار میکن

که سر رشته عقل را نگسلانی