بدوک وجود آنچنان کار میکن

تو نیز از نخست آنچه بودی همانی

به سرچشمه جان، شکسته سبوئی

به میخانه تن، ز دردی کشانی

که سر رشته عقل را نگسلانی

دفینه است عقل و تو دُرنامنه عاقل

سفینه است عمر و تواش بادبانی