که سر رشته عقل را نگسلانی

به سرچشمه جان، شکسته سبوئی

به میخانه تن، ز دردی کشانی

بدوک وجود آنچنان کار میکن

دفینه است عقل و تو دُرنامنه عاقل

سفینه است عمر و تواش بادبانی

بصد چشم می بیندت چرخ گردان