هر قطره ای که وقت سحر، بر گلی چکد

اقبال، قصه ای شد و دولت، فسانه ای

پنهان، بهر فراز که بینی نشیبهاست

مقدور نیست، خوشدلی جاودانه ای

بحری بود، که نیستش اصلا کرانه ای

بنگر، به بلبل از ستم باغبان چه رفت

تا کرد سوی گل، نگه عاشقانه ای