اگر نیک رایی کنی تاج زر

نماید مرا بخت فرخ بخواب

همی بینم این دشت آراسته

چو بتخانه چین پر از خواسته

ترا بخشم و گوشوار و کمر

مرا سوی آن خوب چهر آوری

دلش با دل من بمهر آوری