ترا بخشم و گوشوار و کمر

همی بینم این دشت آراسته

چو بتخانه چین پر از خواسته

اگر نیک رایی کنی تاج زر

مرا سوی آن خوب چهر آوری

دلش با دل من بمهر آوری

چو بیژن چنین گفت شد دایه باز