در اقلیم خود، باز شاهی کنی

صفا و فروغ دگر بخشمت

شود بلبل آگاه زین داستان

دگر ره، نهد سر بر این آستان

بجلوه گری، هر چه خواهی کنی

بدین گونه چون داد پند و نوید

شد از صفحه بوستان ناپدید