بدین گونه چون داد پند و نوید

دگر ره، نهد سر بر این آستان

در اقلیم خود، باز شاهی کنی

بجلوه گری، هر چه خواهی کنی

شد از صفحه بوستان ناپدید

همی تافت بر گل خور تابناک

نشانیدش آخر بدامان خاک