صد معدن است در دل هر سنگ کوه بخت

من برگ و ساز خانه نشستن نداشتم

از حمله های شبرو دهرم خبر نبود

من چون زمانه، چشم به روزن نداشتم

من، یک گهر از این همه معدن نداشتم

فقرم چو گشت دوست، شنیدم ز دوستان

آن طعنه ها، که چشم ز دشمن نداشتم