فقرم چو گشت دوست، شنیدم ز دوستان

من چون زمانه، چشم به روزن نداشتم

صد معدن است در دل هر سنگ کوه بخت

من، یک گهر از این همه معدن نداشتم

آن طعنه ها، که چشم ز دشمن نداشتم

گر جور روزگار کشیدم، شگفت نیست

یارای انتقام کشیدن نداشتم