دلش را صد حیات زنده بودست

گهی از روی خود خون می ستردست

گرش هر روز صد جان می رسیدست

صد و یک جان به جانان می سپردست

اگر آن نفس یک ساعت بمردست

ز سندانی که بر سر می زنندش

قدم در عشق محکم تر فشردست