جان خون آلود من پیمانه ای است

زلف تو زنار خواهم کرد از آنک

هر شکن از زلف تو بتخانه ای است

واندران بتخانه درد عشق را

وصل تو گنجی است پنهان از همه

هر که گوید یافتم دیوانه ای است

در خرابات خرابی می روم