گر از من جدا ماند فرزند من

خروشان بسر بر همی ریخت خاک

همی گفت کای کردگار سپهر

تو گستردی اندر دلم هوش و مهر

روا دارم ار بگلسد بند من

روانم بدان جای نیکان بری

ز درد دل من تو آگه تری