روانم بدان جای نیکان بری

تو گستردی اندر دلم هوش و مهر

گر از من جدا ماند فرزند من

روا دارم ار بگلسد بند من

ز درد دل من تو آگه تری

مرا خود ز گیتی هم او بود و بس

چه انده گسار و چه فریادرس