چه انده گسار و چه فریادرس

روانم بدان جای نیکان بری

ز درد دل من تو آگه تری

مرا خود ز گیتی هم او بود و بس

کنون بخت بد کردش از من جدا

بماندم چنین در جهان مبتلا

ز گرگین پس آنگه سخن بازجست