مرا خود ز گیتی هم او بود و بس

روا دارم ار بگلسد بند من

روانم بدان جای نیکان بری

ز درد دل من تو آگه تری

چه انده گسار و چه فریادرس

کنون بخت بد کردش از من جدا

بماندم چنین در جهان مبتلا