کنون بخت بد کردش از من جدا

ز درد دل من تو آگه تری

مرا خود ز گیتی هم او بود و بس

چه انده گسار و چه فریادرس

بماندم چنین در جهان مبتلا

ز گرگین پس آنگه سخن بازجست

که چون بود خود روزگار از نخست