یک سر موی ازین سخن باز نیاید آن کسی

هر که به ذوق نیستی راه به جان نمی برد

زنده بمردم از غمت خام بسوختم ز تو

تا به کی این فغان برم نیز فغان نمی برد

کو بدر تو عقل را موی کشان نمی برد

آنچه فرید یافتست از ره عشق ساعتی

هیچ کسی به عمر خود با سر آن نمی برد