از آن سر رشته گم کردم که رویت

که چندین حلقه مردافکن آورد

ز چشم بد بترسید از کواکب

سر زلف تو را چوبک زن آورد

دهانی همچو چشم سوزن آورد

از آن سرگشته دل ماندم که لعلت

گهر سی دانه در یک ارزن آورد