یا صبای تند گویی سیم و زر را می زند

سر گرانی هر دمش از پای در می آورد

لاجرم از بس که می خورده است آن مخمور چشم

چشم خواب آلود پر خواب سحر می آورد

زین قبل در دست سیمین جام زر می آورد

تا که در باغ سخن عطار شد طاوس عشق

در سخن خورشید را در زیر پر می آورد