چشم خواب آلود پر خواب سحر می آورد

نرگس سیمین چو پر می جام زرین می کشد

سر گرانی هر دمش از پای در می آورد

لاجرم از بس که می خورده است آن مخمور چشم

یا صبای تند گویی سیم و زر را می زند

زین قبل در دست سیمین جام زر می آورد

تا که در باغ سخن عطار شد طاوس عشق