لاجرم از بس که می خورده است آن مخمور چشم

زندگانی بر سر آتش به سر می آورد

نرگس سیمین چو پر می جام زرین می کشد

سر گرانی هر دمش از پای در می آورد

چشم خواب آلود پر خواب سحر می آورد

یا صبای تند گویی سیم و زر را می زند

زین قبل در دست سیمین جام زر می آورد