پیر ما خرقه خود چاک زد و ترسا شد

شکن زلف چو زنار بتم پیدا شد

عقل از طره او نعره زنان مجنون گشت

روح از حلقه او رقص کنان رسوا شد

تا که آن شمع جهان پرده برافکند از روی