هر مرغ که کرد وصفت آغاز

زان حقه درفشان برآمد

از هر دو جهان کناره کردم

اندوه تو از میان برآمد

آواره ز آشیان برآمد

زیرا که به وصفت از دو عالم

آوازه بی نشان برآمد