لعل تو طرح می نهد روی تو مات می کند

می نکند به صد قران ترک کلاه دار چرخ

آنچه میان عاشقان بند قبات می کند

خسرو یک سواره را بر رخ نطع نیلگون

جان و دلم به دلبری زیر و زبر همی کنی

وین تو نمی کنی بتا زلف دوتات می کند

خود تو چه آفتی که چرخ از پی گوشمال من