سزد گر از گل خندان برآید

مرا گفتا که خوش باشد که سبزه

ز گرد چشمه حیوان برآید

خط سبزم به چستی سرخییی جست

خطم گر می نخواهی نیز مگری

که بی شک سبزه از باران برآید

جهان سوزا ز پرده گر برآیی