نسترن کوتهی عمر مگر می داند

از کله داری او بسته قبا می آید

از بنفشه به عجب مانده ام کز چه سبب

روز طفلی به چمن پشت دوتا می آید

زان چنین بی سر و بن بر سر پا می آید

بر شکر خنده گل درد دل کس نگذاشت

دم عطار کزو بوی دوا می آید