سوسن شیرخواره را، آمده در سخن نگر

یاسمن دوشیزه را، همچو عروس بکر بین

باد مشاطه فعل را، جلوه گر سمن نگر

نرگس نیم مست را، عاشق زرد روی بین

لعبت شاخ ارغوان، طفل زبان گشاده بین

ناوک چرخ گلستان، غنچه بی دهن نگر

تا که بنفشه باغ را، صوفی فوطه پوش کرد