ناوک چرخ گلستان، غنچه بی دهن نگر

نرگس نیم مست را، عاشق زرد روی بین

سوسن شیرخواره را، آمده در سخن نگر

لعبت شاخ ارغوان، طفل زبان گشاده بین

تا که بنفشه باغ را، صوفی فوطه پوش کرد

از پی ره زنی او، طره یاسمن نگر

تا گل پادشاه وش، تخت نهاد در چمن