خویشتن را خاک پایی می کنم

تنگ دل شد هر که آه من شنود

زانکه آه از تنگنایی می کنم

چون مرا باد است از وصلش به دست

ای مرا چون جان ببین زاری من

کین همه زاری ز جایی می کنم

گر دمی از دل برآمد بی غمت