درین ره کوی مه رویی است خلقی در طلب پویان

ولی کس کو که در جوید که جویانش نمی بینم

چه جویم بیش ازین گنجی که سر آن نمی دانم

چه پویم بیش ازین راهی که پایانش نمی بینم

ولیک این کوی چون یابم که پیشانش نمی بینم

به خون جان من جانان ندانم دست آلاید

که او بس فارغ است از ما سر آنش نمی بینم