دلا بیزار شو از جان اگر جانان همی خواهی

ولیک این کوی چون یابم که پیشانش نمی بینم

به خون جان من جانان ندانم دست آلاید

که او بس فارغ است از ما سر آنش نمی بینم

که هر کو شمع جان جوید غم جانش نمی بینم

برو عطار بیرون آی با جانان به جان بازی

که هر کو جان درو بازد پشیمانش نمی بینم