نوری که ازوست این همه زین

افکنده تو شدم که شرط است

القای عصا و خلع نعلین

چون روی تو می دهد به خورشید

تا چند بر آفتاب بندی

کز پرتو توست نور کونین

گر جمله فروغ تو ببینیم