افکنده تو شدم که شرط است

خال تو بس است قرهالعین

در غار غم تو جان ما را

درد تو بسی است ثانی اثنین

القای عصا و خلع نعلین

چون روی تو می دهد به خورشید

نوری که ازوست این همه زین