هر دم ز لعل چون شکر صد نقل دیگر ریخته

مطرب ز بانگ ارغنون کرده حریفان را زبون

ساقی ز جام لاله گون خون معطر ریخته

چون گل بتان سیم بر بر کف نهاده جام زر

سیمین بران بسته میان می کرده در جام کیان

پسته گشاده ساقیان وز پسته شکر ریخته

هر سیم تن از تف می، رقاص گشته زیر خوی