اندیشه تو هر نفس بگرفته دل را پیش و پس

سلطان عشقت آتشی اندر جهان انگیخته

گه دام زلف انداخته گه تیغ مژگان آخته

صد حیله زین بر ساخته صد فتنه زان انگیخته

بس مرغ جان را زین هوس از آشیان انگیخته

عطار اندر ذکر خود وز نکته های بکر خود

گرد سمند فکر خود، از آسمان انگیخته