بس مرغ جان را زین هوس از آشیان انگیخته

گه دام زلف انداخته گه تیغ مژگان آخته

صد حیله زین بر ساخته صد فتنه زان انگیخته

اندیشه تو هر نفس بگرفته دل را پیش و پس

عطار اندر ذکر خود وز نکته های بکر خود

گرد سمند فکر خود، از آسمان انگیخته