زین گونه که عشق کرد خانه

گر بنماید زبانه ای روی

برهم سوزد همه زمانه

دو کون به هیچ باز آمد

مرغ دل ما ز عشق تو ساخت

بیرون دو کون آشیانه

مرغی که چنین شگرف افتاد