تو یقین می دان که آن گنجی است در ویرانه ای

در درون چاه و زندانش بدان و انس گیر

زانکه نه گلشن بود پیوسته نه کاشانه ای

یا اگر هر دم به نوعی نیز بینی آن جمال

ور به یک صورت فرو ریزی چو گلبرگی ز بار

کی رسد دریا به تو، تو مست از پیمانه ای

قفل عشقش کی گشایی گر کلیدی نبودت